Koniec założeń do planu zaopatrzenia. Planowanie energetyczne gmin czeka przebudowa.

Ogrzewanie i chłodzenie odpowiada za około połowę końcowego zużycia energii w Unii Europejskiej. Decyzje o sposobie jej wytwarzania podejmowane są jednak lokalnie. O tym, czy dzielnica zostanie podłączona do sieci ciepłowniczej, czy budynek komunalny przejdzie termomodernizację i czy ciepło odpadowe z zakładu przemysłowego znajdzie odbiorcę, rozstrzyga gmina.

Prawo energetyczne z 1997 roku przewiduje w tym celu założenia do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe. W wielu gminach pozostały one dokumentem diagnostycznym, rzadko przekładanym na decyzje inwestycyjne. Zmienia to dyrektywa o efektywności energetycznej (UE) 2023/1791, która w wersji przekształconej zastąpiła dyrektywę 2012/27/UE. Jej art. 25 ust. 6 wymaga sporządzania lokalnych planów w zakresie ogrzewania i chłodzenia co najmniej w gminach powyżej 45 tysięcy mieszkańców. Termin transpozycji minął 11 października 2025 roku.

Projekt nowelizacji – jeden obowiązkowy plan zamiast dwóch dokumentów


19 maja 2026 roku Minister Energii opublikował projekt nowelizacji Prawa energetycznego (nr UC121 w wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów), wdrażający dyrektywę EED oraz RED III. Projekt uchyla art. 19 i likwiduje założenia jako odrębny instrument. Dwustopniowy układ zastępuje jeden dokument: plan zaopatrzenia, obowiązkowy dla każdej gminy.

Najważniejsze zmiany:

  • koniec założeń jako odrębnego dokumentu

  • plan zaopatrzenia obowiązkowy dla każdej gminy, uchwalany przez radę gminy

  • horyzont co najmniej 15 lat, aktualizacja co najmniej raz na 3 lata

  • odrębna część o ogrzewaniu i chłodzeniu w gminach powyżej 45 tys. mieszkańców

  • roczne sprawozdanie dla rady gminy do 31 marca

  • raport Marszałka Województwa dla Ministra Energii i Prezesa URE

Projekt pozostaje na etapie przedrządowym. Uzgodnienia, konsultacje publiczne i opiniowanie otwarto 19 maja 2026 roku i od tego czasu nie opublikowano raportu z konsultacji ani nie rozpoczęto żadnego z dalszych etapów. Obowiązują więc niezmienione art. 19 i 20, a dokumenty sporządzane w 2026 roku powstają na dotychczasowej podstawie prawnej.

Co zawiera plan zaopatrzenia


Projektowany art. 20 ust. 2 określa treść dokumentu w dziewięciu punktach, które układają się w trzy bloki.

1. Diagnoza i prognoza

Opis aktualnego zapotrzebowania na ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe wraz z ewidencją źródeł energii prowadzoną zgodnie z centralną ewidencją emisyjności budynków, oraz informacja o zapotrzebowaniu planowanym. Odrębny przepis zobowiązuje przedsiębiorstwa energetyczne do nieodpłatnego przekazania gminie swoich planów rozwoju i danych potrzebnych do opracowania planu w terminie 14 dni od uzgodnienia ich z Prezesem URE.

2. Zasoby lokalne i efektywność energetyczna

Wykorzystanie nadwyżek i lokalnych zasobów paliw i energii, z uwzględnieniem odnawialnych źródeł energii, wysokosprawnej kogeneracji, ciepła i chłodu odpadowego z instalacji przemysłowych oraz efektywnych systemów ciepłowniczych. Blok obejmuje także środki poprawy efektywności energetycznej, harmonogram dojścia budynków gminnych do standardów efektywności oraz w strefach z przekroczeniami norm jakości powietrza, przedsięwzięcia naprawcze.

3. Odrębna część o ogrzewaniu i chłodzeniu

W gminach powyżej 45 tysięcy mieszkańców projektowany art. 20a wymaga dodatkowej, wydzielonej części planu. Trzeba w niej ocenić potencjał infrastruktury ciepłowniczej i chłodniczej wraz ze strategią wdrożenia, wskazać nieefektywne urządzenia grzewcze i chłodnicze w instytucjach publicznych oraz budynki o niskiej efektywności energetycznej, ocenić potencjał zasobów mieszkaniowych gminy i określić zasady monitorowania. Osobnym elementem jest analiza współpracy z obywatelskimi społecznościami energetycznymi, spółdzielniami energetycznymi i klastrami energii. Trzy z tych elementów mogą objąć obszar więcej niż jednej gminy, jeśli przemawia za tym interes ekonomiczny i społeczny.

Gminy przystępujące teraz do aktualizacji założeń mogą przygotować się na nowe wymogi bez czekania na nowelizację. Trzy elementy projektowanego art. 20a wymagają danych o pojedynczych budynkach: adresu, funkcji, roku budowy, powierzchni, źródła ciepła, zużycia mediów i stanu termomodernizacji. Zbudowanie takiej bazy zajmuje najwięcej czasu, a jej wartość nie zależy od tego, kiedy i w jakim kształcie nowelizacja wejdzie w życie.

Przebieg prac nad projektem UC121 można śledzić w Rządowym Centrum Legislacji: legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12410401


Autor: Piotr Kępa, Kierownik Działu Gospodarki Niskoemisyjnej, KAPE S.A.


Szukasz wykonawcy audytu energetycznego przedsiębiorstwa?
Zachęcamy do bezpośredniego kontaktu!

Your Dynamic Snippet will be displayed here... This message is displayed because you did not provided both a filter and a template to use.

Share this post
Jak firma z branży telco policzyła ślad węglowy i znalazła największe źródła emisji?